En vrolijk ploeterde hij op z’n fietsje tegen de sneeuwbuien in. Sjonge jonge wat een kolereweer vanmiddag zeg. Het ergste was eigenlijk de sneeuw die recht in m’n gezicht waaide en soms met een venijnig tikje op m’n oogbollen viel. Vervelend gevoel is dat. Maar eenmaal thuis was het leed eigenlijk snel geleden. Droge kleren aan et voila. En zo is het eigenlijk altijd met slecht weer. Niks aan de hand dus.
Opgeschreven en weer vergeten ….
