Vreemd is dat toch, dat dingen die voor mij vanzelfsprekend zijn of lijken, dat helemaal niet zijn. Dinsdagavond zijn Erica en ik bij Frank, de onderwijzer van Bas, geweest voor een zgn. pre-adviesgesprek. Zijn advies luidt HAVO. Wij hadden datzelfde in ons hoofd. Dan heb ik al snel de reactie van; ‘tuurlijk wist ik toch, waarom daar moeilijk over doen. En nu weer over naar de orde van de dag. Zo ‘tuurlijk is dat eigenlijk niet. Het is natuurlijk best een belangrijk moment in het leven van Bas en daarmee in ons leven. Kortom dat zijn nu juist dingen om hier te vermelden. Bij deze dus. (Dit alles natuurlijk met in het achterhoofd dat dit log over een x-tijd een leuk biografisch archief is)
Erica mocht daarstraks geen bloed geven bij de bloedbank, want ze had een te hoge onderdruk. Niet fijn. Het zijn op dit moment natuurlijk wel erg stressvolle tijden, dus laten we hopen dat het van tijdelijk aard is. We gaan het in de gaten houden.
