Met de verpleging van oma hadden Erica, Arnold en tante Ann vorige week een behoorlijk emotioneel gesprek over het toepassen van palliatieve sedatie. Vandaag zou dat ge-effectueerd worden was de afspraak. Maar niets van dat al, mijnheer de dokter wilde er niets van weten. Hij voegde tante Ann toe hoe ze erbij kwam dat zoiets zou gebeuren. Daar kon geen sprake van zijn. Wat een onbeschofte zakkenwasser zeg. Ten eerste zijn er maar twee personen waar hij mee te communiceren heeft, nl. Erica en haar moeder en ten tweede ga je in het algemeen niet zo met mensen om. Het ruikt hier naar een competentieconflict dat over de rug van stervende mensen wordt uitgevochten. Hooken dat soort lui, wat denken ze wel. Wanneer wordt communicatie nou toch eens opgenomen in het curriculum en wanneer wordt lomperikken gewoon de toegang tot de studie ontzegt?
Opgeschreven en weer vergeten ….
