Het is ook altijd hetzelfde. Als ik last van spanningen heb dan gaat dat na verloop van tijd in mijn rug zitten. En jawel, in het kader van we gaan het gewone leven nu toch maar oppakken, moest er vandaag een kerstboom gekocht worden. Erica en Thijs hebben ‘em uitgezocht, dus het werd een grote.En wie mag zo’n boom dan de auto in en daarna het huis in sjouwen? Vaders! En jawel hoor, na een half uur sta ik op uit de stoel en ik klap bijna meteen dubbel van de pijn in mijn rug. Kut, wat ben ik toch een ouwe lul. Het is allemaal wel verklaarbaar maar toch.
Gelukkig kan ik nog wel bewegen, want ik moest nog een lekkere Moussaka maken. Nic en Marlies kwamen eten. Ze vertrekken volgend weekend voor een vakantie naar Curacao om zoon Rik te bezoeken. Was erg lekker. Wat een beetje kaneel al niet kan doen.
Balen Paul, beterschap en denk eraan….je hebt maar één rug!! Rustig aan dus!