Ik zag daarnet ineens dat de stukjes over het overlijden en de crematie van oma inmiddels van de pagina verdwenen zijn, terwijl de herinnering eraan nog zo levendig is. Zo snel gaat de tijd dus. Je schrijft es wat en hup: oud nieuws, opgeslagen in het archief. De dagelijkse gang van zaken moet ook wel voorrang krijgen, maar toch. Zometeen dus maar appeltaart bakken met Thijs en z’n vriendje Sietse voor de kerstviering op school, die aan het eind van de middag plaatsvindt.
Opgeschreven en weer vergeten ….
