Al een tijdje, een paar weken of zo, zit het op het NIVEL niet tegen. Lekker gevoel is dat wel, dat de dingen gaan zoals je wilt dat ze gaan. Dus nu lekker vier dagen vrij. Nic helpen met het uitruimen van het huis van zijn moeder, die sinds kort in een verzorgingstehuis woont, en de belastingpapieren (diskette dus) invullen. Die belasting is elk jaar weer een crime. Eigenlijk heel eenvoudig, want we zijn gewone loonslaven met een eigen huis en verder niets, maar ik heb toch al menig maal op 31 maart de blauwe envelop bij het belastingkantoor door de bus gegooid. Op de een of andere manier laten we het altijd op het laaste weekeind aankomen. Ach, eigenlijk heeft dat ook wel weer zijn charme.
Opgeschreven en weer vergeten ….
Als je terug krijgt van de belasting heeft het inderdaad charme. Ben blij dat je geen ondernemer bent. Wil je het worden hoor ik het graag.