Vandaag was de eerste keer dat Bas zijn tractatie op school zelf geregeld heeft. Voorheen gingen Erica of ik dan om een uur of elf naar school met een doos chips of appelflappen of iets dergelijks. Deze keer niet dus. Vanochtend vertrok hij met een hele grote tas vol chips naar school. Weer een stapje op weg naar zijn volwassenheid. Het lijkt eigenlijk allemaal vanzelf te gaan. Je staat erbij en je kijkt ernaar. Mooi is dat wel.
Gister viel nog maar eens op hoe klein de familiekring geworden is. Alleen Frank en Nicole en de kinderen en opa en Ans zijn nog over. En uiteraard mijn broer Mark met vrouw en kinderen, maar ja die wonen in Brunei.
Opgeschreven en weer vergeten ….
-
Meta
Meer anders
Meer blogs
RSS NEC