Na vijftien jaar treinen denk je je medepassagiers wel een beetje in de veter te hebben. Maar niets is minder waar. Een grijze muis stapte in Arnhem in en ging naast me zitten. Grijze broek, streepjesoverhemd, een typische ‘biblebelter’ leek het mij. Dus wegschuiven, want voor je het weet beginnen ze over de bijbel te praten. Maar nee, de goede man begon een tijdschrift te lezen. Na een tijdje keek ik eens wat hij aan het lezen was en het bleek een Country & Western tijdschrift te zijn. Vreemd. En later toverde hij nog een roman van Jerzi Kosinski tevoorschijn. Toch ook niet de meest frisse jongen. Heel apart, ik had die man dus helemaal verkeerd ingeschat. Zo zie je maar, ook na zoveel jaar treinen wordt je nog in de maling genomen, door cowboys in camouflage-kleding.
Opgeschreven en weer vergeten ….
