De duif leek gevlogen vanmorgen, maar helaas. Hij bleek op de richel van de zonwering te zitten en vanmiddag om vijf uur zat ‘ie daar nog steeds. Erica vond het tijd om de dierenambulance te bellen, maar helaas na kantooruren wordt er niet opgenomen, behalve in noodgevallen. Het toeval wil echter dat Lenie, onze oppas, opbelde om te vertellen dat ze met dochter Hester, die iets met dieren doet, langs wilde komen om de nagels van de kanarie te knippen. Afijn, om een lang verhaal kort te maken, Hester nam de duif mee en heeft de nagels niet geknipt, want dat was niet nodig. De duif was ernstig vermagerd volgens haar, terwijl ik vond dat ‘ie er weldoorvoed uitzag. Ze gaat hem aan laten sterken, van z’n ringen ontdoen en loslaten. Niet teruggeven aan de duivenmelker, want dat zijn dierenbeulen volgens haar.
Opgeschreven en weer vergeten ….
Jammer, want als de duivenmelker de duif terugkrijgt is die genoodzaakt de duif af te maken omdat hij geen duiven zonder ringen in zijn hok mag hebben. De ringen zijn verbonden met eigendomsbewijzen…. En of duivenmelkers dierenbeulen zijn, daar zijn de meningen over verdeeld. Groet.