De achtste jaars kinderen van de Vuurvogel namen vandaag afscheid met een musical. Het was hartstikke leuk. Het verhaal was goed, en vooral, prettig politiek correct. En de enscenering, als dat zo heet, was door min of meer professionals gedaan. Dus de zang was goed, de muziek was goed, de dansjes waren goed en het spel was goed. Bas had niet zo’n grote rol, maar hij speelde zijn stukje met verve. Al werd hij wel gehinderd door zijn loszittende nomadenpak Toch bijzonder dat de Vuurvogel het voor elkaar krijgt om elk jaar een musical op de planken te krijgen. Petje af. Na afloop moesten er natuurlijk bloemen etc. uitgedeeld worden. Daartoe sprak directeur Jos. Hij is vast een goede directeur, maar spreken in het openbaar moet hij echt nog leren, een beetje een afknapper. Zaterdag gaan we nog een keer kijken. Gewoonlijk hoeven dit soort dingen niet zo voor mij, maar nu ga ik er vol enthousiasme naar toe, en dat wil wat zeggen.
Opgeschreven en weer vergeten ….
Je verwondering over zaken verbazen me telkens. Het zijn van het zijnde moet je eens goed in je opnemen. Geeft je een verruiming van je geest.