Of we met zijn allen naar het NEC van vorig seizoen zaten te kijken zeg. Wat een treurnis. AZ is natuurlijk wel een goede club, maar toch. Gelukkig was er ook een lichtpuntje. Algemeen werd geconstateerd dat het niet zo slecht was als tegen Twente. Er zit dus weer een stijgende lijn in. Gelukkig maar.
Vanmiddag met het gezin en Reyo de buurjongen naar de ijsbaan geweest. Ik ben het afgelopen jaar twee keer flink op mijn gezicht gegaan, dus voor mij geen schaatsen, ook met het akkefietje van Marlies in mijn achterhoofd (Marlies heeft haar arm gebroken en is daar zo’n 8 weken zoet mee). Erica durfde nog wel, maar eigenlijk maar heel even, ook zij was benauwd om te vallen. Bas en Reyo gingen wel lekker, zelfs zo lekker dat ze zondag nog een keer gaan, als tenminste Bas zijn blaar die hij opliep van middag genezen is. Thijs is definitief geen sportfiguur. Hij stond weliswaar voor het eerst op schaatsen, maar had geen idee, hoe en wat. En daarnaast straalt hij aan alle kanten uit dat hij er ook niet echt zin in heeft om het te kunnen. En dat geeft allemaal niks, maar hij wil zo graag de schijn ophouden tegenover ons en met name zijn grote broer. Een keer gaat dat wel goed komen, maar ik ben benieuwd wanneer.
