Tests wijzen uit dat er iets niet helemaal goed zit met mijn vaders hart. De signalen wijzen in de richting van een verstopping hier of daar. Dat betekent dat hij nog minstens een week in het ziekenhuis moet blijven voor nog meer tests en zelfs voor zo’n scopie. Gelukkig zijn we er op tijd bij.
Als het aan zijn huisarts had gelegen waren we helemaal niet in het ziekenhuis aangekomen. Zijn huisarts wist namelijk te vertellen dat er met zijn hart niets aan de hand is. De huisarts op de huisartsenpost constateerde ritmestoringen en zond hem in. De assistent op de ehbo zag vanalles behalve ritmestoornissen en gisteren werd er op de afdeling aan de hand van tests geconstateerd dat er wel degelijk ritmestoringen zijn. Wie moet je nou geloven. Twee artsen zien geen ritmestoringen en twee artsen wel. Fijne opleiding hoor, vertrouwenwekkend allemaal. Er is vast een goede verklaring voor, maar op mij komt het over als “we doen maar wat”. Bah, dat gesol met de gezondheid van mensen ook altijd.
