Het is te hopen dat mijn vader snel naar huis mag, danwel ten minste terug naar Den Bosch. Daar in Utrecht ligt hij nu op de medium-care afdeling. Troosteloze afdeling. Ik was er vanmiddag en het was een kamer waar plaats was voor zo’n acht bedden, maar er stonden er maar drie. Het was dus een grote kale ruimte. Niet echt opwekkend. Gelukkig mag hij morgen naar de gewone afdeling, althans als daar plaats is. En dan maar hopen dat het daar beter is. Hij gaf zelf ook al aan dat het hem in Utrecht maar matig beviel. In Den Bosch is het toch meer ‘ons soort mensen’. Maar het beste van hopen dus.
Opgeschreven en weer vergeten ….
