Mijn vader is weer thuis uit het ziekenhuis. Ik vind het wel erg snel, maar de ervaring zal wel geleerd hebben dat het wel kan. En ik moet zeggen, hij liep redelijk kwiek rond in zijn flat. Wel nog wat slapjes in de benen, maar toch. Hij moet iedere dag drie keer een half uur lopen om weer een beetje conditie op te doen en om de spieren weer een beetje op peil te krijgen. Mijn tante Ans, geweldig mens, blijft in de buurt om een oogje in het zeil te houden.
Morgen zal ik hem maar eens mee naar buiten nemen voor zo’n half uurtje lopen. Kijken of hij dat al durft.
