Ik heb met Julio Iglesias en zijn muziek een heel dubbele relatie, eigenlijk een driedubbele. Ten eerste kan de muziek eigenlijk helemaal niet, maar ten tweede hield mijn overleden schoonzus heel erg van deze muziek en doet die muziek mij derhalve altijd aan haar denken (en toch een beetje volschieten) en ten derde word ik, ondanks de verdrietige connotatie, altijd erg vrolijk van de muziek, want lekker zonnig en melodieus. En dit alles realiseerde ik mij vanochtend op mijn fiets toen ik op mijn nieuwe Creative Zen M afstelde op “album van de dag” en Iglesias begon te spelen. Dat Iglesias op mijn Zen staat zegt natuurlijk al genoeg.
Ik vind het telkens weer klote dat mijn schoonzusje er niet meer is. Erica en zij scheelden vijf jaar in leeftijd en dat heeft lang in de weg gezeten in de band tussen hen beiden. Maar dat begon net goed te komen. Begon het net leuk te worden, gaat ze dood. Bah. Ze werd slechts 39 jaar. Wel heeft ze de geboorte van Bas nog meegemaakt. Ze kon zelf geen kinderen krijgen en was de super “verwentante”. Dat zijn dan in ieder geval goede herinneringen.
