Wij vieren onze verjaardagen altijd samen. En dan ook nog eens altijd op zaterdagmiddag/avond zodat we lekker kunnen innemen en eten. Daartoe heb ik vanavond alvast een lekkeren goulash gemaakt. Morgen staat er nog het een en ander op het programma, maar zo’n goulash heeft nu eenmaal een hoop tijd nodig en wordt alleen maar lekkerder als hij (of zij?) even staat. Wel vreemd blijft het om ’s avonds om een uur of half twaalf nog aardappels te schillen die in de goulash gaan. Ik krijg dan altijd aandrang om vreselijk te gaan eten.
Opgeschreven en weer vergeten ….
