Het KNMI had voor gistermiddag een weeralarm afgekondigd. Het zou ongelooflijk gaan sneeuwen en het hele land zou vastlopen als een oude fiets. De NS, ook niet gek, reageerde heel alert en haalde meteen maar op voorhand een stel treinen uit de dienstregeling. Want niet op tijd rijden is betalen voor de NS. Uiteindelijk liep ik ‘s middags naar het station in Utrecht met de gedachte: “We zien wel hoe laat we thuis zijn”. Mijn trein in de richting Nijmegen verscheen wonderwel op tijd in Utrecht, dus vrolijk ondernamen wij de reis naar Nijmegen. Onderweg ging het echter steeds langzamer, dus dat beloofde al niet veel goeds. En jawel hoor, in Arnhem aangekomen werd er omgeroepen dat de trein niet verder zou rijden, sterker nog dat er vanaf station Arnhem geen treinen in de richting Nijmegen zouden rijden. Kut kut kut.
Trein en bus
De bus maar proberen. En geluk bij een ongeluk, na tien minuten verscheen de bus naar Nijmegen en daar veroverde ik zelfs een zitplaats. Alles naar wens dus, tot de bus in Lent plotseling stil viel. Iedereen keek elkaar verschrikt aan, maar de chauffeur startte doodgemoedereerd de bus weer en een uur later dan gedacht was ik in Nijmegen om van daar de fiets naar Malden te nemen. Op de fiets was het nog behoorlijk glad, maar zonder kleerscheuren toch thuisgekomen.
En omdat ik straks pas mijn cabrio op ga halen, ben ik vanochtend nog even naar de stad geweest met de bus. Alvast een cassette gehaald, die in de cassetterecorder van de auto past en waar ik dan mijn mp3-speler op aan kan sluiten. Spannend.
