Plotseling veel blauw in mijn ooghoeken. Een KLM-stewardess met nog een mevrouw ging tegenover zitten in de trein vanmorgen. Ze spraken heel intiem met elkaar. Het leken op het eerste gezicht moeder en dochter, want een duidelijk leeftijdsverschil, maar toen ik (stiekum) beter keek, bleek er sprake van een prille of een verborgen liefde. Heel schattig om te zien hoe met name de stewardess steeds als terloops haar hand op het bovenbeen van haar buurvrouw legde. En hoe ze naast elkaar gezeten zogenaamd per ongeluk elkaars handen aanraakten en een snelle aai uitwisselden. Ze waren duidelijk verliefd maar wisten zich met de situatie niet goed raad. Net uit de kast?, toch een soort schaamte?, stel dat mijn moeder het hoort, wat zal die enge man wel denken? etc. etc. Sneu eigenlijk. Ga toch lekker zitten aaien en zoenen dacht ik, want die stewardess was duidelijk onderweg naar Schiphol en zou dus voor kortere of langere tijd weg zijn. Even overwoog ik om te vertellen dat als ze dachten niet in de gaten te lopen ze dat mis hadden. Niet gedaan.
Opgeschreven en weer vergeten ….
Doei. Je hoeft het niet te lezen.
Heb je geen antwoord op een duidelijke vraag? Toch niet die fantastische communicator? Geen echte mening?
Jammer.
Ik denk dat je een nieuwe Peters te pakken hebt