Om ongeveer acht uur vanochtend ging de telefoon. Erica aan de lijn. “Ja, ik heb de kaart voor Ans op de bus gedaan”, dacht ik, maar niets van dat al. Erica wist te melden dat er hele mooie mist boven de velden hing en dat ik maar snel met de camera op pad moest gaan. Zo gezegd, zo gedaan.
De echte ochtendmist, met koeien die alleen met hun kop boven de mist uitsteken was al verdwenen, want ja, de tanden moeten toch wel gepoetst en er moest ook nog ijs gekrabd worden. Maar dit alles neemt niet weg dat ik een paar mooie foto’s gemaakt heb.
