Van de grens naar Tivoli (de Oude Kleefsebaan) is in mijn gedachten een heel moeilijk stuk om te fietsen. Het begint met langzaam stijgen en vanaf de Duivelsberg wordt het steeds steiler. In de loop van de ochtend werd het beter weer en plots kwam het in mijn hoofd op om vandaag na het eten maar eens te kijkenof ik die klim onderhand niet aan zou kunnen. Of misschien was het niet zo heel plotseling, want al in het voorjaar had ik mij voorgenomen dat na de zomer (welke zomer?) heuvels in de verschillende rondjes opgenomen zouden worden.
Na het eten nog een kopje koffie en hup op de fiets dus. Heerlijk fietsweer vandaag. Om lekker warm te draaien eerst maar naar de Plasmolen gefietst en daar om de camping heen weer terug naar Mook. In Mook naar boven gereden naar Groesbeek. Ging al meteen lekker, dus dat gaf de burger goede moed. Op het gemak door Groesbeek, via de Wylerbaan naar de grens, naar het begin van de Oude Kleefsebaan. Het eerste stukje loopt nog naar beneden, dus daar flink vaart gemaakt en daarna naar de kleine versnelling en rustig aan beginnen. Zoals meestal in het leven viel het allemaal weer reuze mee. Ik reed er eigenlijk zonder al te veel moeite naar boven. Wel in een rustig tempo, maar toch. Boven bedacht ik mij dat de terugweg over de Zevenheuvelenweg best moest kunnen, dus die ook nog maar even genomen. Het toetje, of de beloning was de lange afdaling van de Stekkenberg in Groesbeek door het bos naar Malden. Heerlijk. Behalve op het laatst toen er een loslopende hond achter me aan kwam. Hij hield net op tijd op, want ik had mijn schoen al los van de trapper om de hond een stamp te geven. Kutbeesten, of eigenlijk kutbaasjes.
Ik leek alsof ik na de vakantie veel conditie ingeleverd had en dat is niet goed voor het vertrouwen, maar na mijn rit van vandaag zie ik het weer helemaal zitten. Zondag lekker met de Pedaleurs op pad.
Zomaar
