Plots begon zondag in een afdalinkje mijn achterwiel fors te kraken. Schrikken natuurlijk, want het lijkt net of je fiets in tweeën splijt. Maar volgens de mannen, die opgeteld al gauw een paar honderd jaar fietsen, kon ik rustig doorfietsen. Maar goed, dat heeft wel tot gevolg dat ik vandaag niet ga fietsen, want mijn eerste werk was om mijn wiel naar René te brengen vanmorgen. Eiegenlijk ook wel eens rustig. Ik heb al allerlei werkjes gedaan, die al maanden lagen te wachten. Kruidenla uitmesten, dat soort dingen.
Opgeschreven en weer vergeten ….
