Of het nou lag aan de paracetamolletjes of aan iets anders, maar ik had vandaag echt pap in de benen. Na ruim een week niet fietsen was het vandaag tijd om eens te kijken of het wilde lukken met een rug die nog een beetje opspeelde af en toe. Samen met Nic het vaste rondje maar eens rijden. Al vanaf het begin liep het niet helemaal top. En dat werd er natuurlijk niet beter op in de loop van de rit. Zelfs zo erg dat ik Nic moest laten gaan op zowel de Kartenspielerweg, als op de Vogelsang en ook nog eens op de Oude Kleefsebaan. En ik kon er echt niets aan doen. Er zat helemaal geen kracht in mijn benen. Wat een rotgevoel zeg. Gelukkig had ik geen echte last van mijn rug. Wel voelde ik een soort van strakke plaat spieren over de hele breedte van mijn rug na zo’n 40 kilometer. En de rest van de dag prikte het hier en daar. Morgen nog maar een keer niet met de club meefietsen. Gewoon voor mezelf een beetje trainen lijkt me beter.
De C6 van Thijs heeft wederom met behoorlijk grote cijfers verloren (7 – 1). Maar Thijs heeft die ene gescoord en was dus niet echt teleurgesteld bij thuiskomst. Mooi.
Bas hoefde niet te spelen, want bij Union, waar we naar toe zouden gaan, is de terreinmeester plots overleden en derhalve waren alle wedstrijden voor dit weekeinde afgelast.
