Stresspijntje

Zoals altijd als er iets groots te gebeuren staat schoot het in mijn rug. Zolang als ik mij kan herinneren krijg ik al stresspijn in mijn rug. Hoewel ik vind dat ik redelijk ontspannen naar de week Cevennen toeleef zegt mijn rug dat ik het heel spannend vind. Nou mij best, als het maar weer overgaat. Gelukkig verdwijnt de rugpijn meestal als sneeuw voor de zon als ik eenmaal op de plaats van bestemming ben. Zal deze keer ook wel weer zo zijn. Ondanks die pijn heb ik er wel heel erg veel zin in. De routes zijn uitgewerkt dus we kunnen van start. Overigens best nog een klus dat uitwerken van de routes. Vooral in tijd kost het veel, echt moeilijk is het niet.
Zaterdagavond om 24.00 uur vertrek. Ik neem mijn netbook mee en ik hoop dat er een wifi-verbinding is in het hotel, zodat ik af en toe kan bloggen en twitteren.

Lees ook

• Vijfde dag
• Vierde dag
• Het houdt maar niet op