Dit keer niet rustig beginnen, maar meteen uit het vertrek een fikse klim naar de Col de Perjuret. Een klim van 700meter naar 1028 meter hoog. Daarna lekker pedaleren naar Florac. In Florac koffie gedronken en vanuit Florac een hele stijle, vervelende klim de Causse Mejean op. Maar niet getreurd, klimmen betekent altijd ook dalen, dus tot in Montbrun was het dalen. Het begon als een mooie afdaling, maar hoe dichter we bij de Tarn kwamen, hoe enger de afdaling werd. Ik heb nog nooit zo fanatiek mijn remhandles vastgehouden. Na de lunch in Montbrun, op een mooi grasveldje, lekker in de zon, lekker langs de Tarn naar Saint Enimie. In Saint Enimie begon zo’n beetje weer een pittige, nooit eindigende leek wel, klim naar de Causse. Lekker beetje op en af op de Causse en tot slot een mooie vlot lopende afdaling terug naar Meyrueis.
Opgeschreven en weer vergeten ….
