De Koninginnerit. Begonnen met een ongeveer dertig kilometer lange klim naar de Mont Aigoual. Meteen uit het vertrek al een pittige klim tot de afslag naar de berg zelf. De klim op de berg loopt heel mooi. Lekker tempo gedraaid. Op de berg, wat een prachtig uitzicht!, koffie gedronken en vervolgens langs de Dourbie naar de Col de la Pierre Plantee. Ik dacht bij het routemaken dat we die Col twee maal moesten beklimmen, maar dat viel gelukkig mee, want op de heenweg daalden we de Col slechts af. Maar na de lunch moesten we met volle maag meteen vol aan de bak om de Col te beklimmen. Zeker in het begin was ‘ie behoorlijk stijl, met stukken van boven de 10% stijging. Na de eerste paar kilometer vlakte de klim wat af en was dan goed te doen. Via Treves reden we langs de Gorges de Trevezel naar Camprieu om vanaf daar weer af te dalen naar Meyrueis.
Het was de langste rit van de week, zo’n 120 kilometer, maar uiteindelijk niet de zwaarste. De route van dag twee werd algemeen als zwaarder geklasseerd. Ik mocht zelf constateren dat ik in de loop van de dag steeds beter ging fietsen. Leuk wel om mee te maken, dat je in de loop van een week fietsen steeds beter wordt.