Ik mocht vandaag een uurtje uitslapen. Zodoende waren de gordijnen in de huiskamer al opengemaakt toen ik opstond, dus heb ik niet bewust naar buiten gekeken. Dat naar buiten kijken gebeurde pas toen ik mijn sportkleren aan ging trekken en de gordijnen op de slaapkamer open maakte. Het dak van de garage was helemaal wit. “Shit, dat wordt krabben”, dacht ik. “Nou ja, het is niet anders, dan maar vijf minuten eerder vertrekken naar de sportschool”. Laat ik nou mijn auto gisteravond op een plaatsje gezet hebben waar vanochtend de zon al scheen. Waren de ruiten dus al mooi ontdooid. Toch een lekker begin van de dag!