Na zo’n 45 kilometer was ik eigenlijk al klaar vandaag. Het waaide, het was harken, ik kon geen kop doen en na die 45 kilometer begonnen mijn benen gewoon pijn te doen. Maar ja, dan moet je nog zo’n 35 kilometer. Kwestie van goed positie kiezen in het peloton dus en je zo goed mogelijk verstoppen. In de loop van de jaren heb ik dat al wel geleerd. Het is me uiteindelijk gelukt om redelijk ongeschonden de Veldschuur, ons koffiehonk, te bereiken. Maar na een lekkere douche ben ik wel even een uurtje op bed gaan liggen. Lekker bijkomen.
Opgeschreven en weer vergeten ….
